وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً | امروز دوشنبه، 15 آذر 1400؛ روز بخیر ;)
سندرم تونل کارپال
سندرم کارپال تونل

آشنایی با سندرم تونل کارپال: علائم، دلایل، تشخیص، درمان، عوارض و پیشگیری

سندرم تونل کارپال به عنوان یکی از علل اصلی گزگز و مورمور و بی حسی در دست شناخته می شود. این مقاله را از فارسی مد مطالعه کنید تا از علائم و عوارض ، علت ، تشخیص ، درمان و پیشگیری از سندرم تونل کارپال بیشتر بدانید.

علائم، دلایل، تشخیص، درمان، عوارض و پیشگیری سندرم تونل کارپال
آشنایی با سندرم تونل کارپال یا نشانگان مجرای مچ دستی

Carpal Tunnel Syndrome یا سندرم تونل کارپال چیست؟

نشانگان مجرای مچ دستی یا سندرم تونل کارپال، که همچنین تحت عنوان تحت فشار قرار گرفتن عصب مدین (Median) نیز شناخته می شود، یک بیماری است که موجب بی حسی، گزگز و یا ضعف در دست شما می شود.

این وضعیت به خاطر تحت فشار قرار گرفتن عصب مدین (Median Nerve) رخ می دهد.

عصب مدین عصبی است که طول ساعد شما را طی می کند، از مجرایی در مچ دست شما که تونل کارپال (Carpal Tunnel) نامیده می شود عبور می کند و در دست شما پایان می یابد.

عصب مدین عصبی است که حرکت و احساس انگشت شست شما، و حرکت تمام انگشتانتان به غیر از انگشت کوچک را تحت کنترل دارد.

نشانه ها و علائم سندرم تونل کارپال

علائم سندرم تونل کارپال شامل موارد زیر است:

  • احساس سوزش، گزگز، مورمور شدن و بی حسی همراه با خارش در کف دست و شست یا انگشت اشاره و میانه شما
  • ضعف در دست شما و مشکل در نگه داشتن اشیاء
  • احساس شوک مانند که به سمت انگشتان شما منتقل می شود
  • احساس سوزن سوزن شدن که به سمت بازوی شما بالا می آید

احساس گزگز و بی حسی در انگشتان شما ممکن است علت دیگری، به جز سندرم تونل کارپال، داشته باشد؛ در این باره مطالعه مقاله «گزگز انگشتان: چرا انگشتان من بی حس می شوند؟» از فارسی مد ممکن است به شما کمک می کند.

تغییرات علائم سندرم تونل کارپال با پیشرفت این بیماری

ممکن است در ابتدا متوجه شوید که شب هنگام انگشتان شما «به خواب می روند» و بی حس می شوند. معمولا به دلیل نحوه نگه داشتن دست در هنگام خواب این اتفاق می افتد.

در زمان صبح ممکن است با بی حسی و سوزن سوزن شدن در دستتان بیدار شوید که تمام مسیر را تا شانه شما بالا می رود.

در طول روز، ممکن است هنگامی که اشیاء را با مچ خمیده نگه می دارید، مثلا در زمانی که رانندگی می کنید یا کتاب می خوانید، علائمتان شدت بگیرند.

در اوایل ابتلا به این بیماری، ممکن است لرزاندن دستانتان به سمت بیرون به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید. اما بعد از مدتی، این کار موجب از میان رفتن بی حسی نمی شود.

با پیشرفت سندرم تونل کارپال، ممکن است قدرت گرفتن اشیا کمتر شود؛ زیرا ماهیچه های دست شما منقبض می شوند. همچنین، شما درد و گرفتگی عضلانی بیشتری خواهید داشت.

به علت تحریک یا فشاری که در اطراف عصب مدین شما وجود دارد، این عصب نمی تواند آن گونه که باید فعالیت کند. این مسئله منجر می شود به:

  • تکانه های عصبی کندتر
  • حس کمتر در انگشتان شما
  • استحکام و هماهنگی کمتر، به ویژه در توانایی استفاده از انگشت شست برای گرفتن چیزها

علت سندرم تونل کارپال

غالبا مردم نمی دانند که علت سندرم تونل کارپال آن ها چیست. این مسئله می تواند به این دلایل رخ دهد:

  • حرکات تکراری، همچون تایپ کردن، یا هر نوع حرکت دیگر در مچ دست که مرتباً آن را انجام می دهید. این امر به ویژه در مورد کارهایی که انجام می دهید در حالی که در آن ها دستتان از مچتان پایین تر است، صادق می باشد.
  • بیماری هایی مانند کم کاری تیروئید، چاقی، آرتریت روماتوئید و دیابت
  • بارداری

فاکتورها و عوامل خطر سندرم تونل کارپال

ممکن است شما احتمال بالاتری برای ابتلا به نشانگان مجرای مچ دستی داشته باشید، اگر:

  • یک خانم هستید. احتمال ابتلا به این بیماری در زنان سه برابر مردان است. شاید به این دلیل که تونل کارپال (مجرای مچ دستی) در خانم ها معمولا کوچک تر است.
  • یک عضو خانواده شما تونل کارپال کوچکی داشته باشد.
  • شغلی داشته باشید که در آن باید حرکات تکراری با ساعد، دست یا مچ دست را مرتبا انجام دهید. شغل هایی مانند کارگر خط مونتاژ یا فاضلاب، یا بافنده، نانوا، صندوقدار، آرایشگر مو یا نوازنده.
  • شکستگی یا از جا دررفتن مچ دستتان.

همانطور که پیش از این اشاره شد، این موارد به عنوان علت سندرم تونل کارپال نیز مطرح هستند.

آزمایش و تشخیص سندرم تونل کارپال

پزشک می تواند به قسمت کف دستی مچ دست شما ضربه بزند، آزمایشی که به نام علامت Tinel شناخته می شود. و یا در آزمایش دیگر، در حالی که ساعد خود را باز کرده اید، مچتان را کاملا خم کند.

سایر آزمایشات

آن ها همچنین ممکن است برای تشخیص سندرم تونل کارپال تست های دیگری را انجام دهند؛ از جمله:

  • آزمایشات تصویربرداری. آزمایش های اشعه ایکس، سونوگرافی یا MRI می تواند به پزشک اجازه دهد تا استخوان ها و بافت های شما را معاینه کند.
  • الکترومیوگرام. پزشکتان یک الکترود نازک را در یک ماهیچه قرار می دهد تا فعالیت الکتریکی آن را اندازه گیری کند.
  • مطالعات هدایت عصبی. پزشک شما برای اندازه گیری سیگنال های موجود در اعصاب دست و بازوی شما، الکترودهایی را به پوستتان می بندد.

درمان سندرم تونل کارپال

درمان شما به علائمتان و وضعیت بیماری شما، که تا چه حد پیشرفت کرده است، بستگی دارد.

برای درمان سندرم تونل کارپال ممکن است نیاز داشته باشید به:

  • تغییرات در سبک زندگی. اگر حرکات تکراری زیاد باعث علائم شما شده است، اوقات بیشتری استراحت کنید یا کمی از فعالیت هایی که باعث درد شما می شود، کاهش دهید.
  • تمرین. حرکات کششی یا قدرتی می توانند موجب شوند حال بهتری داشته باشید. تمرینات سرخوردن عصب می توانند به عصب کمک کنند تا در مجرای مچ دست بهتر حرکت کند.
  • بی حرکتی. پزشک ممکن است به شما بگوید که برای جلوگیری از حرکت مچ دست و فشار کمتری روی اعصاب، اسپلینت بپوشید. ممکن است شبانه از آن استفاده کنید تا از شر بی حسی یا احساس سوزن سوزن شدن رها شوید. این می تواند به شما کمک کند تا بهتر بخوابید و به عصب مدین خود استراحت دهید.
  • دارو. ممکن است پزشک برای کنترل تورم برای شما داروهای ضد التهابی یا آمپول های استروئیدی تجویز کند.
  • عمل جراحی. اگر هیچ کدام از این روش ها در درمان سندرم تونل کارپال مفید واقع نشود، ممکن است یک جراحی به نام عمل جراحی رهاسازی تونل کارپال انجام شود، که اندازه این مجرا را افزایش داده و فشار وارده بر روی عصب شما را کاهش می دهد.

عوارض سندرم تونل کارپال

اگر به این بیماری مبتلا باشید و آن را درمان نکنید، علائم آن می تواند به مدت طولانی ادامه یابد و بدتر شود.

همچنین علائم سندرم تونل کارپال می توانند از بین بروند و دوباره برگردند.

درمان سندرم تونل کارپال، اگر زودتر تشخیص داده شود، آسان تر خواهد بود. در این صورت می توانید از آسیب دائمی به ماهیچه ها جلوگیری کنید و از دست خود، همانطور که باید کار کنید، استفاده کنید.

پیشگیری از سندرم تونل کارپال

برای جلوگیری و همچنین پیشگیری از سندرم تونل کارپال، سعی کنید که:

  • مچ دست خود را صاف نگه دارید
  • از اسپلینت یا بریس استفاده کنید، این ابزارها به شما کمک می کند تا مچ دست خود را در وضعیت خنثی نگه دارید.
  • از باز و بسته کردن مکرر مچ دستتان خودداری کنید.
  • دستان خود را گرم نگه دارید.
  • (در میان کار) هر زمان که ممکن است استراحت کنید.
  • پیشگیری از سندرم تونل کارپال را در زمان کار در نظر داشته باشید و در حین کار دست و مچ دست خود را در وضعیت مناسب قرار دهید.

برای اطلاع از منابع این مطلب به صفحه بعد مراجعه فرمایید.

برای دادن امتیاز به این مقاله کلیک کنید!
[رتبه: ۰ ؛ تعداد آرا: ۰ ]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *